 |
 |
powered by Helmdach WEB |
| © Copyright 2005 Mustermann.de |
|
www.turistickaprizma.net Sa nama je korak brži |
|
Đerdapska klisura Moćna plava reka je prosekla 130 kilometara divljeg puta od Golupca do Kladova i stvorila najveću klisuru probojnicu u Evropi, jedinstvenu u svetu po lepoti i arheološkim lokalitetimaČudesna „gvozdena vrata“ Istros, Danube, Donau ili Dunav od pamtiveka drobi Karpate i planine Severnog Kučaja čim izađe iz Panonske nizije. Tu, na svom donjem putu, dugačkom 130 kilometara, izdubio je najveću, najlepšu i najdužu sutjesku u Evropi - Đerdapsku klisuru. Od ušća Nere i Golupca, pa skoro sve do Kladova i Davidovca, moćna plava reka stvorila je prelepe i jedinstvene pejzaže, a okolnoj prirodi omogućila da se razigra kao umetnik nepresušne inspiracije. Đerdap ili kako ga još nazivaju „gvozdena vrata“ prirodno je podeljen na Gornju i Donju klisuru, i na tri kotline: LJupkovsku, Donjomilanovačku i Oršavsku. U Gornjoj klisuri su dve manje klisure, poznate kao Golubačka i Gospođin vir, dok se u Donjoj klisuri, najatraktivnijem i najživopisnijem delu Đerdapa, nalaze kanjoni Veliki i Mali Kazan. Naziv Đerdap potiče od persijske reči „girdap“, što znači vir, vrtlog i jaz. Turci su ovaj naziv preinačili u „gerdap“, a Srbi u „đerdap“. |
|
Skoro celo ovo područje pripada Nacionalnom parku „Đerdap“ i u okviru njega se nalazi deset specijalnih rezervata prirode, a posebno su interesantni Veliki i Mali Štrbac, Golubački grad, Bojana, Tatarski vis, Lepenski vir i Konjska glava. Na području parka su i veoma atraktivne pećine: Rajkova pećina, Gradašnica, Duboka, Ceremošnja i Ravništarka. Veoma povoljni uslovi za život na prostoru pored Dunava su razlog što je ovde bilo i naselje praistorijskog čoveka, a brojni arheološki lokaliteti govore i o vremenu vladavine Rimske imperije, Otomanskog carstva i ugarskih kraljeva. U svojoj turističkoj ponudi, Nacionalni park se predstavlja kao posebna i zaokružena celina, po mnogo čemu jedinstvena u Evropi i svetu. Specifični turistički sadržaji omogućuju neponovljiv doživljaj tokom cele godine, a za brojne posetioce Đerdap je najlepši u proleće, jer se tada priroda naglo budi i brzo dostiže svoj čarobni sjaj. Smeštajni kapaciteti, međutim, kvalitet hotelske usluge, vanpansionska ponuda i organizacija izletničkih tura su još uvek daleko od zahteva savremenog gosta, tako da se za razvoj turizma na ovom prelepom području mora još mnogo toga učiniti. Ulaz u klisuru nadzire srednjovekovna tvrđava Golubački grad, a na ovom području još mogu da se obiđu tajanstveni tragovi Žutobrdske kulture u Vincima, arheološki ostaci rimskog vojnog uporišta u Cezavi i manastir Tumani. U samom središtu Đerdapa, u kraju koji zbog klime ima sve odlike Mediterana, nalazi se čuveno arheološko nalazište Lepenski vir i ostaci naselja i nekropola iz predneolitskog i neolitskog perioda. Na niskoj dunavskoj terasi, 14 kilometara od Donjeg Milanovca, nastala je jedna od značajnijih praistorijskih kultura, a dosadašnjim iskopavanjima je otkriveno 136 objekata. Nedaleko je i čuvena tabla rimskog imperatora Nerve Trajana Avgusta Germanika, koji je 103. godine probio put u Malom Kazanu i time omogućio svojim legijama da krenu u osvajanje Dakije, današnje Rumunije. Do Trajanove table se može doći stazom koja vodi od Golog brda i na tom mestu je postavljen putokaz, ali ne može da se vidi u celosti, jer se nalazi na steni iznad samog nivoa Dunava. Zbog toga posetioci uglavnom dolaze turističkim brodovima iz okolnih gradova. U Oršavskoj kotlini, na rumunskoj strani, može da se vidi i impozantna statua dačkog kralja Decibalusa, visoka 40 metara, klesana u ogromnoj steni od 1994. do 2004. godine. Prijatan boravak može da se obezbedi i u donjem toku Dunava, u Kladovu i Tekiji, ili u turističkom naselju Karataš. U ovom delu klisure treba posetiti utvrđenje Dijanu, najveće i najznačajnije vojno uporište rimske vojske, koje je izgrađeno za vreme cara Trajana i njegovog prvog pohoda na Dakiju. U blizini su ostaci i turskog grada Fetislama, koji je podigao Sulejman Veličanstveni 1524. godine. U Kladovu svakako treba videti i hram Svetoga velikomučenika Georgija - Sv. Đorđe, koji je izgrađen 1856. godine. Autor:
E. Bilalević |
 |
 |
 |